Misterium Chrystusa Ukrzyżowanego

2016_Wielki_Piatek_22Po zakończeniu celebracji wielkoczwartkowych aż do rozpoczęcia liturgii Wielkiego Piątku trwała adoracja przy Ciemnicy. Tego dnia nie sprawuje się Eucharystii, a wielu wiernych korzysta jeszcze z Sakramentu Pokuty i Pojednania. Późnym popołudniem rozpoczęły się najważniejsze obrzędy tego dnia – Liturgia Męki Pańskiej.

Wszystko zaczęło się nietypowo. Służba liturgiczna i kapłani pod przewodnictwem ks. Sławka weszli w ciszy do ołtarza. Ich wejścia nie poprzedził ani dzwonek ani śpiew żadnej pieśni. Przed ołtarzem kapłan upadł na twarz, a wszyscy obecni w kościele uklękli. Wobec zbawczej śmierci Jezusa wszelkie słowa są nieodpowiednie. W tej chwili cisza mówiła znacznie więcej.

Zwieńczeniem Liturgii Słowa Ewangelia będąca opisem Męki Pańskiej. Na zakończenie Liturgii Słowa odbyła się wyjątkowo uroczysta modlitwa powszechna. W dziesięciu wezwaniach prosiliśmy Boga, aby miał w opiece cały świat.

Następnie rozpoczęła się adoracja Krzyża. Od dwóch tygodni wszystkie krzyże w kościołach były zasłonięte. W Wielki Piątek ukazały się one ponownie wiernym. Przy uroczystym wniesieniu i odsłanianiu Krzyża Celebrans śpiewał: „Oto drzewo krzyża, na którym zawisło zbawienie świata”. Przyszedł czas, aby uczcić znak naszego zbawienia w indywidualnej adoracji.

Po adoracji Krzyża nastąpiła Komunia święta – bez przeistoczenia kapłani rozdali wiernym Ciało Chrystusa, konsekrowane poprzedniego dnia. Nakarmiliśmy się pokarmem, który daje życie wieczne…

Wielkopiątkową liturgię zakończyło przeniesienie Najświętszego Sakramentu do kaplicy, zwanej Bożym Grobem. Monstrancja jest przykryta białym welonem na pamiątkę całunu, którym spowito doczesne szczątki Jezusa. Tego wieczora i przez cały następny dzień trwała adoracja.